Een graantje meegepikt
Vandaag behoren de Gras- en Korenlei tot populaire instagramspots, maar ook in de middeleeuwen waren deze leien razend actueel als laad- en losplek voor graan. Hun haven vormde namelijk sinds de 11de eeuw het belangrijkste distributiecentrum voor graan. Door het graanstapelrecht van Gent kon de stad bovendien voorzien in een ruim en betaalbaar basisrantsoen voor haar inwoners. Verlaagde prijzen waren zo een beproefde politieke tactiek om de rust binnen de stadsmuren te bewaren.
Behalve in graandistributie stond de stad in voor haar eigen graan productie. De zanderige bodems van Gent waren ideaal voor rogge die als graansoort dapper het hoofd bood tegen koude en vochtigheid. Haar zurige smaak en moeizame vertering zorgden er echter voor dat een volwaardig roggedieet op weinig bijval kon rekenen. Masteluinbrood daarentegen – een brood op basis van goedkope rogge en duurdere tarwe – werkte veel spontaner in op de speekselklieren van de Gentenaars.