Vrome Veerle en haar gans
De Gentse Sint Veerle (650-740) zou je kunnen beschouwen als patrones van onze stad. Hoe verzilverde ze die status? Als jong meisje besloot Veerle haar leven aan God te wijden en legde ze een gelofte van maagdelijkheid af.
Tijdens het grootste deel van haar leven woonde Veerle buiten de stadsmuren van Gent, al verliep dat niet zonder slag of stoot. Zo werd de oogst van de haar omliggende landerijen verwoest door trapganzen. Dankzij haar geduld slaagde Veerle er echter in om de ganzen te temmen.
Alles liep goed tot ze op een welbepaalde ochtend ontdekte dat een van haar lievelingsganzen ontvreemd was door een hongerige Gentenaar. In de stad zocht ze koortsig naar overblijfselen van haar favoriete gans tot ze het volledig geraamte opnieuw in elkaar had gepuzzeld. Huilend bad zij tot God en de legende wil dat de gans voor haar ogen herrees.
Kort na haar dood begon de verering van Sint-Veerle in Gent; haar relieken vind je vandaag terug in de Sint-Baafsabdij. Sommige bronnen beweren dat haar levensloop de aanleiding was voor de naamgeving van onze stad. Gent staat namelijk synoniem voor een mannetjes gans.