Die optische revolutie: fasinerend!
De optische revolutie die Jan Van Eyck 600 jaar geleden teweeg bracht, blijft tot op vandaag fascineren. De Vlaamse Meester perfectioneerde de samenstelling van de olieverf en creëerde daardoor ongeziene kleureffecten. Daarnaast bootste hij als eerste goud feilloos na zonder bladgoud te gebruiken.
Jan Van Eyck observeerde de wereld waardoor zijn portretten en natuurfenomenen levensecht worden. Het was in zijn tijd ongezien hoe hij de wolken en maan, opspattend water in een fontein, besneeuwde bergtoppen in de verte en lichaamsbeharing schilderde.
Naast zijn kunst om de werkelijkheid na te bootsen, was hij ook een meester in het creëren van illusies. De portretten van het echtpaar Joos Vijd en Elisabeth Borluut, de opdrachtgevers van het Lam Gods, of de beelden van Maria en de engel Gabriël op de Annunciatiedyptiek, schijnen zo levensecht alsof ze zich daadwerkelijk in ondiepe nissen bevinden. Met dat soort van trompe-l’oeil-effecten lijkt Van Eyck te concurreren met de realiteit zelf. De engel Gabriël schijnt zo levensecht alsof hij zich in een ondiepe nis bevindt.